Jæja Sirrý að kvarta yfir því hvað ég skrifa lítið og það er víst alveg rétt hjá henni. Alltaf nóg að gera hjá mér og ég mér dettur svo sjaldan eitthvað í hug að skrifa hér.
Vikan byrjaði nú ekki vel þegar Kata hringdi í mig á mánudaginn og lét mig vita af andláti Dagmars Hrundar (dóttir Bryndísar systur Siggu). Jafnvel þó hún hafi verið að berjast við krabbameinið í rúmt eitt og hálft ár þá var maður svo viss um að hún myndi ná sér. Hugsa sér hvað lífið getur verið óréttlátt að lítil börn þurfi að deyja!! Ég sendi hér með allar mínar ynnilegustu samúðaróskri til Bryndísar, Siggu og fjölskyldna þeirra. Ég sá þetta fallega ljóð á Barnalandi undir þræði um Dagmar Hrund. Það stóð því miður ekki rétt nafn höfundar undir og ég vona að höfundurinn sé ekki mótfallinn að ég byrti það hér en mig langaði að leyfia ykkur að njóta þess með mér.
Ég finn hve sárt ég sakna,
hve sorgin hjartað sker.
Af sætum svefni að vakna,
en sjá þig ekki hér;
því svipur þinn á sveimi
í svefni birtist mér.
Í drauma dularheimi
ég dvaldi í nótt hjá þér.
(Káinn)
En á bjartari nótum þá hef ég aðalega verið að njóta skvísanna minna og maður verður svo meðvitaður um hvað maður er heppinn að eiga heilbrigð börn á svona stundum. Við erum búin að leika okkur saman og horfa á barnamyndir í tölvunni. Já og svo hjálpaði ég Áróru að skrifa ritgerð um Túnfífil. Komst þá að því að maðurinn minn vissi ekki að fíflar breyttust í bifukollur!!
Áróra er núna á Akureyri með vinkonu sinni og er án vafa að skemmta sér vel. Þau (fjölskylda vinkonunnar og áróra) af stað um kvöldmatarleitið í gær og verða fram á sunnudag.
Posted by gydaa at September 12, 2003 09:01 PM