Jæja ég fór í atvinnuviðtalið í dag og leist bara vel á. Mér fannst viðtalið ganga vel, mikið léttara andrúmsloft heldur en í fyrsta viðtalinu. Í þetta sinn hitti ég fjármálastjórann og konu/stelpu af viðskiptaborðinu sem hefur séð um þessi mál hingað til. Þau eru bæði á mínum aldri að sjá (veit að hann er ári eldri en ég en veit ekki með hana) og þau eru bæði viðskiptafræðingar eins og ég þannig að ég held það hafi hjálpað til að við náðum vel saman. Vonandi eru þau svo ekki bara svo viðkunnalega að öllum líði vel hjá þeim :-) Ég á svo að fá svar í næstu viku.

Ég fór svo eftir viðtalið og sótti Kollu og hún lét alveg eins og bavíani!!! Hún hefur reyndar verið voðalega hátt uppi eftir leikskóla alla vikuna. Hún hleypur inn í sal og yfir á stóru deildirnar aftur og aftur og harðneitar að fara í fötin sín. Í gær þurfti ég að halda á henni óklæddri (sko ekki í útifötum) út í bíl meðan ég lét Ingu Maríu labba í rólegheitum en hún er svo lengi að labba að ég gat haldið á Kollu og fest hana meðan Inga María rölti frá hurðinni og í áttina að bílastæðunum. Jæja mér tókst í dag með hjálp annarrar mömmu að koma henni í skóna og hún labbaði með mér út í bíl. Hún var reyndar voðalega mikið að fíflast í snjónum og að borða snjó en ekkert sem ég var að gera veður út af. Ég festi svo Ingu Maríu og tók svo Kollu og reyndi að festa hana í bílstólinn sem hún vildi ekki. Hún lét sig alltaf síga niður á gólf og ég var að halda henni í bílstólnum. Ég hélt í vinstri hendina á henni og hún tosaði á móti og ég fann mjög greinilega þegar hún kipptist úr liðnum. Hún orgaði náttúrulega af sársauka stelpu greiið. Ég fór beint með hana upp á slysó. Hún grenjaði nú ekki lengi en notaði ekki hendina eins og börn gera þegar þau fara úr lið í olnboga. Sko Áróra þurfti mjög lítið álag til að fara úr þessum lið svo ég er mjög vön :-) Ég sagði við konuna í afgreiðslunni að hún hefði farið úr lið og svo fengum við að leika okkur í leikherberginu þar til læknir var laus og kippti henni í lið. Hún grét auðvitað mikið við það enda er það rosalega sárt en svo var það líka búið. Hún þrjóskaðist við að nota hendina eftir á samt en ég heyrði samt alveg smellinn þegar hún fór í liðinn svo ég hafði ekki áhyggjur. Læknirinn kom aftur og þar sem að hún vildi ekki nota hendina þá potaði hann doldið í hendina og hreifði hana til. Hún varð voða fúl við hann en sársaukinn var greinilega farinn svo við fengum að fara heim. Á leiðinni út kom hjúkrunarkonan með dótakörfu og hún mátti velja sér verðlaun. Hún fékk sápukúlur og var þvílíkt glöð með það. Hún talar núna bara um sápukúlurnar en virðist alveg hafa gleymt því að læknirinn hafi meitt hana. Inga María var nú doldið fúl að fá ekkert en ekki hægt að gefa henni líka því það á að vera umbun fyrir hvað hún stóð sig vel og því varð hún svo sérstök að fá ein gjöf. Þær voru svo alveg himinlifandi þegar ég blés sápukúlur fyrir þær fyrir utan slysó og Inga María hló og hló.

Þegar ég fór að borga sagði Kolla já þú verður að borga sápukúlurnar með mjög ábyrgðarfullum svip uuu nei ég borga bara lækninum fyrir að hafa laga hendina sápukúlurnar voru gjöf sagði ég og átti í vandræðum með að skella ekki upp úr.