Svar til Hildar við spurningunni Hafiði prófað að fara með Ingu Maríu til svona svefnráðgjafa á lansanum..
Ég vil samt taka það fram að ég er ekkert að taka Hildi fyrir alls ekki en hef fengið það á tilfinninguna að þetta sé að trufla mjög marga í kringum mig

Stutta svarið við spurningu þinni er nei :-) en að sjálfsögðu ætla ég að hafa það lengra gengur ekki að svara svo einfalt!!
Einfaldasta svarið við því af hverju ekki er hreinlega það að svefn Ingu Maríu er alls ekki eins mikið vandamál á mínu heimili og flestir í kringum mig virðast halda. Auðvitað á ég erfitt með langar vökur á nóttinni eins og gerist þegar hún er kvefuð eða þegar hún hefur fengið í eyrun það segir sig nokkurn veginn sjálft. En það að vakna á 1-3 tíma fresti í fáeinar mínútur í senn og eiginlega bara að rumska nokkrum sinnum á nóttu er mér ekki mjög erfitt. Þannig að þegar Inga María er hraust þá líður okkur báðum vel og fáum ágætis svefn. Oft langar mig samt að kúra lengur á morgnanna en ég hef nú ekki séð betur en að Matta langi líka til þess án þess að hann þurfi að vakna oft á nóttu svo ég get eiginlega ekki tengt það vandamál við Ingu Maríu.

Samt sem áður er ég eins og ég hef sagt áður í þessari dagbók að vinna með svefninn hennar Ingu Maríu. Ég hef svo sem ekki skrifað mikið um þá vinnu hér en hún á sér engu að síður stað. Grunn munurinn í mínum huga er sá að þó að svefninn hennar sé mér ekki “vandamál” þá er hann engu að síður verkefni sem ég vil leysa einhverntímann á næstu mánuðum. Mér liggur alls ekkert á að hún sofi í 12 tíma fyrir ákveðna dagsetningu heldur er markmiðið frekar það að það komi smá saman án mjög mikillar áreinslu. Áróru vandi ég mjög harkalega (að mínu mati í dag) af næturgjöfum þegar hún var níu mánaða en hún vaknaði engu að síður einu sinni á nóttu til ca skólaaldurs. Hún vaknaði til að skríða upp í til okkar en engu að síður hætti hún því sjálf með aldrinum og ég hef enga trú á öðru en að eftir 10 ár mun Inga María sofa sjálf í sínu eigin rúmmi alla nóttina. Það að eiga hálffullorðið barn gefur manni nefnilega ótrúlega mikla sýn á það hvað “vandamál” hvers aldursskeiðs eru í raun smá þegar á heildina er litið.

Fyrst að þessi umræða er kominn upp held ég að það sé ágætt að fara aðeins yfir hvað ég er að gera með svefn Ingu Maríu í dag og hver markmið næstu skrefa eru hjá mér. Það sem ég hef verið að vinna með síðustu vikurnar (eflaust orðið mánuðir í dag) er að fara sofa með minnkandi stuðnings míns. Í grunni til er ég að vinna eftir hugmyndafræði Elisabeth Pantley úr bók hennar the no cry sleep solution. En ég hef einnig verið á póstlista fyrir konur sem eru að vinna eftir þessari hugmyndarfræði og það má eiginlega segja að ég sé frekar að vinna eftir útfærslu konu sem heitir Grethcen og er á þeim lista með mér :-) þó að hún flokkist nú ekki beint sem sérfræðingur. Hún mælti allavegana með því að ég einbeitti mér að fara að sofa stundinni og sagðist sjálf ekki hafa fundið raunverulega framför fyrr en að hún var farinn að geta farið út úr herberginu áður en að sonur hennar sofnaði og hann sofnaði sjálfur þ.e. án þess að hún sé í herberginu.
Ég tók fljótt þá ákvörðun að fara hægt og gera bara eina litla breytingu á viku. Reyndar hef ég stundum tekið tvær vikur á milli breytinga þegar mér hefur fundist Inga María þurfa lengri tíma til að aðlagast breyttum háttum heldur en viku. Til að byrja með stytti ég næturgjöfina, síðan sofnaði hún án brjóstsins en var ruggað í fanginu á mér, síðan sofnaði hún í rúminu sínu en ég lá hálf ofan í rúminu og knúsaði hana á meðan og að lokum í dag stend ég við hurðina á herberginu á meðan hún sofnar. Í mínum huga er þetta mjög mikil framför á svefnvenjum hennar jafnvel þó að þau hafi tekið langan tíma að nást fram og næturvakningarnir hafi ekkert breyst (ekki að ég hafi átt von á því). Vegna eyrnabólgunnar sem er að hrjá hana núna á ég ekki von á öðru en að það séu minna en tvær vikur í að ég geti verið frammi þegar hún sofnar en þegar ég er kominn svo langt þá fyrst mun ég byrja að vinna með næturvakningana. Nærsta markmið, á eftir að vera frammi þegar hún sofnar, er síðan að hún sofi í 3-5 tíma eftir að hún sofnar fyrst á kvöldin. Ástæða þess að ég vel fyrstu 3-5 tímana er aðalega sú að mig langar að vera frjálsari á kvöldinn frekar heldur en að mig langi í slitrulausan 5 tima svefn og líka það að það er auðveldar að vinna með svefninn hennar á þeim tíma sem ég er vakandi sjálf.

Sem sagt þá finnst mér að svefn Ingu Maríu sé í ágætis þróun og ég sé því ekki ástæðu til að fara til Örnu svefnráðgjafa fyrr en að mér finnst ég þurfa á aðstoð hennar að halda. Ég hef samt sem áður lesið nokkrar greinar eftir hana og þó að margt af því sem hún segi t.d. í þessari grein á doktor.is þá er ýmislegt sem aðskilur skoðanir okkar á lausnum á svefnvandamálum barna sem ég ætla ekki að fara í núna þar sem ég er að reyna að horfa á the Mexican með Juliu Roberts og Brat Pitt í sjónvarpinu meðan ég skrifa þetta :-)