Mér var bent á þessa góðu grein eftir Elisabeth Pantley (sömu og skrifaði No cry slep soloution).

Mér finnst þetta mjög góð grein og góð ábending til foreldra. Þarna er hún að tala um þennan leiðinlega ávana foreldra að tala um börnin sín eins og þau séu ekki á staðnum.
Tekur t.d dæmi um mömmu sem er að kjafta við afgreiðslukonu í búð að nú sé að koma sumarfrí og hún viti ekki hvað hún eigi að gera við krakkaormana í allt sumar púff hún heyri nú bara strax öll lætin í hausnum á sér!!! púff má bjóða þér tvö börn :-) ónei takk ég á sko mín eigin þú mátt eiga þín. Hvernig hljómar svona samræða í augum barns og ef við höldum að þau séu ekki að hlusta prufið þá bara að bæta mmm ætti ég að kaupa ís handa börnunum inn í miðja setningu og athugaðu hvort þú færð viðbrögð.